εὐσωματέω
εὐσωματέω, to be well-grown, to be strong and lusty
εὐσωμᾰτ-έω,
- to be well-grown, to be strong and lusty, E. Andr. 765, Ar. Nu. 799; ἀλεκτορίδες τὸν χειμῶνα οὐ πάνυ εὐσωματοῦσι Orib. 1.3.5; of trees, εὐ. τοῖς μεγέθεσι Plu. QConv. 2.641a.
εὐσωματέω-ῶ [ᾰ] être bien portant, fort, robuste, Eur. Andr. 765 ; Ar. Nub. 799 ; en parl. d’arbres, Plut. M. 641a.
Étym. εὖ, σῶμα.
εὐσωματέω, wohlbeleibt sein, stark sein, καὶ σφριγᾶν Ar. Nub. 799 ; Eur. Andr. 765 u. Sp., Luc. Demon. 38 ; von Bäumen, Plut. Symp. 2.6.3.
εὐσωματέω
εὐσωμᾰτέω,
as if from εὐσώματος
- to be well-grown, to be strong and lusty, Eur., Ar.