εὐσχημόνημα
εὐσχημόνημα, decorous act
εὐσχημόν-ημα, ατος, τό,
- decorous act, Stoic. 3.136.
εὐσχημόνημα, ατος (τὸ) c. εὐσχημοσύνη, Stob. Ecl. 2, 194.
Étym. εὐσχημονέω.
εὐσχημόνημα, τό, das Benehmen, die Handlung des εὐσχήμων, Stob. ecl.eth. p. 194.