εὐόργητος
εὐόργητος, good-tempered
εὐόργ-ητος, ον,
- good-tempered, ἤθεα Hp. Aër. 12 (Comp.); εὐ. πρὸς τὸ πρέπον Gorg. Fr. 6 D.; τοῖς κόλαξι . . εὐόργητος Eub. 25; τὸ εὐ. καὶ πρᾶον Arist. MM 1186a23, cf. Plu. Def.orac. 2.413c. Adv. -τως, προσομιλεῖν τῷ πολέμῳ with good temper, opp. ὀργισθείς, Th. 1.122.
εὐ·όργητος, ος, ον :
1 d’un bon caractère, modéré, indulgent, Hpc. Aër. 288 ; τινι, Eub. fr. 25 Kock, pour qqn ||
2 irascible, Plut. M. 413c ||
Cp. -ότερος, Gal. Art. p. 228, 40.
Étym. εὖ, ὀργάω.
εὐόργητος, 1) von guter Sinnesart, wohlgesinnt, τοῖς κόλαξι Eubul. bei Ath. VI.260d.
2) leicht in Zorn zu bringen, Ggstz πρᾶος, Plut. defect.orac. 7 ; vgl. Valcken zu Eur. Hipp. p. 276.
• Adv., εὐοργήτως τινὶ ὁμιλήσας, im Ggstz von ὀργισθείς, leidenschaftslos, Thuc. 1.122.
2) leicht in Zorn zu bringen, Ggstz πρᾶος, Plut. defect.orac. 7 ; vgl. Valcken zu Eur. Hipp. p. 276.
• Adv., εὐοργήτως τινὶ ὁμιλήσας, im Ggstz von ὀργισθείς, leidenschaftslos, Thuc. 1.122.
εὐόργητος
εὐ-όργητος, ον
ὀργή
- good-tempered:—adv. -τως, with good temper, Thuc.