εὐόνειρος
εὐόνειρος, having auspicious dreams
εὐόνειρος, ον,
- having auspicious dreams, Str. 16.2.35; bringing such dreams, νύξ Hld. 3.5; εὐ. καὶ ἄλυπα, opp. φοβερόν, Plu. Profect. 2.83d.
εὐ·όνειρος, ος, ον :
1 pass. qui fait des rêves agréables, Str. 761 ||
2 act. qui procure des rêves agréables, Hld. 3, 5 ; τὰ εὐόνειρα, Plut. M. 83d, rêves agréable.
Étym. εὖ, ὄνειρος.
εὐόνειρος, leicht träumend, Strab. XVI.761 ; mit guten Träumen, νύξ, Hel. 3.5 ; τὰ εὐόνειρα, gute Träume, Plut. prof. virtut. sent. p. 262.