εὔοπλος
εὔοπλος, well-armed, well-equipt
εὔοπλ-ος, ον, (ὅπλον)
- well-armed, well-equipped, Ar. Ach. 592; λόχος, πόλις, X. HG 4.2.5 (Sup.), Hier. 11.3; τῶν ζῴων τὰ ἄρρενα -ότερα Arist. HA 538b4.
- II (ὁπλή) with good hoofs, Poll. 1.194.
εὔ·οπλος, ος, ον, bien armé, Xén. Hell. 4, 2, 5 ; Hier. 11, 3 ; Ar. Ach. 592 ||
Cp. -ότερος, Arstt. H.A. 4, 11, 11 ; sup. -ότατος, Xén. Hell. 4, 2, 5.
Étym. εὖ, ὅπλον.
εὔοπλος, 1) mit guten Hufen, Poll. 1.194.
2) mit guten Waffen, gutbewaffnet ; im obszönen Sinne Ar. Ach. 592 ; λόχος Xen. Hell. 4.2.5 ; πόλις Hier. 11.3 ; εὐοπλότερα καὶ ἰσχυρότερα ζῷα Arist. H.A. 4.11 ; Sp.
2) mit guten Waffen, gutbewaffnet ; im obszönen Sinne Ar. Ach. 592 ; λόχος Xen. Hell. 4.2.5 ; πόλις Hier. 11.3 ; εὐοπλότερα καὶ ἰσχυρότερα ζῷα Arist. H.A. 4.11 ; Sp.
εὔοπλος
εὔ-οπλος, ον
ὅπλον
- well-armed, well-equipt, Ar., Xen.