εὐόρεκτος
εὐόρεκτος, appetizing
εὐόρεκτος, ον,
- appetizing, τὸ ἥδιον εὐορεκτότερον Plu. QConv. 2.663f, cf. Dsc. 5.13.
- II with a better appetite, Gal. 18(2).299.
εὐ·όρεκτος, ος, ον, qui excite l’appétit, Diosc. 5, 21 ||
Cp. -ότερος, Plut. M. 663e.
Étym. εὖ, ὀρέγομαι.
εὐόρεκτος, Eßlust machend, Plut. Symp. 4.1 g.E.