εὐολίσθητος
εὐολίσθητος, easily slipping, unsteady
εὐολίσθ-ητος, ον,
- easily slipping, unsteady, Iamb. Protr. 21.κ.
εὐ·ολίσθητος, ος, ον, c. le suiv. Jambl. Protr. 352.
Étym. εὖ, ὀλισθαίνω.
εὐολίσθητος, = εὐόλισθος, καὶ εὐανάτρεπτος, Iambl.