ζωάρκεια

ζωάρκεια, ἡ,

• means of subsistence, Sch. E. Hec. 362: ζωαρκία, Anon. Prog. in Rh. 1.599 W.: ζωαρκέω, support life, Gramm. in Reitzenstein Ind.Lect.Rost. 1892/3P.10.