ζωογλύφος
ζωο-γλύφος [ῠ], ὁ,
- sculptor, AP 12.56 (Mel.), 57 (Id.); cf. ζωγλύφος. [spelling adjusted-HD]
ζωο·γλύφος, ου (ὁ) [ῠ] sculpteur, statuaire, Anth. 12, 56, 57.
Étym. ζωός, γλύφω.