ζωοδότης
ζωο-δότης, ου, ὁ,
- = foreg. [ζωοδοτήρ, giver of life], Vett.Val. 124.31, Them. Or. 15.198b.
ζωο·δότης, ου, adj. m. qui donne la vie, Thém. 198b.
Étym. ζωή, δίδωμι.
ζωοδότης, ὁ, der Leben schenkende, Sp.