ζύγιος
ζύγιος, of or for the yoke
ζῠγ-ιος, α, ον, also ος, ον E. (v. infr.), IG 2(2).1604.71 (iv B.C.): (ζῠγόν):—
- of or for the yoke, esp. (sc. ἵππος) draught-horse, opp. σειραφόρος, E. IA 221 (lyr.), Ar. Nu. 122: c. gen., θηρῶν ζυγίους ζεύξασα σατίνας having yoked cars to teams of beasts, E. Hel. 1310: as Subst., κατασκευάσαι . . ὁδὸν ζυγίοις πορευτήν Milet. 3 No.149.45 (ii B.C.).
- II epith. of Hera as patroness of marriage, A.R. 4.96, Musae. 275; also of other divinities, as Aphrodite, IG 3.171, cf. AP 7.555 (Joann.), Hsch.
- III ζύγιος, ὁ, = ζυγίτης, Poll. 1.87, 120; κώπη ζ. IG 22. l.c., Polyaen. 5.22.4 (pl.).
- IV of full weight, νομίσματα Stud.Pal. 20.121.18 (v A.D.).
ζύγιος, α, ον [ῠ]
I pass.
1 bon pour le joug ou qu’on met sous le joug, Eur. I.A. 221 ; Ar. Nub. 122 ; θηρῶν ζύγιοι σατίναι, Eur. Hel. 1310, chars attelés de bêtes sauvages ; ζύγιοι ἵπποι, Soph. El. 721, litt. chevaux attelés, c. à d. des quatre chevaux d’un quadrige les deux du milieu, p. opp. aux deux autres (σειραῖοι ἵπποι) ||
2 ζύγιαι κῶπαι, Polyen 5, 22, 4, c. μεσόνεοι ||
II act. qui unit, qui préside aux unions, ép. d’Hèra (cf. lat. Juno jugalis) A. Rh. 4, 96 ; Mus. 275 ; ou d’autres divinités, Anth. 7, 555.
Étym. ζυγόν.
1. van lastdieren onder het juk gespannen:
2. van de wagen ingespannen:
ζύγιος, ον (auch ζυγία, von der Hexe, der Beschützerin der Ehen, Mus. 275 ; Anton.Thall. (VII.188); Nonn. D. 32.57 ; auch Ἀφροδίτη, Phot. bibl. p. 144.6),
1) zum Joche gehörig, ἴππος Eur. I.A. 221 Ar. Nub. 122, Joch-, Zugpferd ; von Wagen, bespannt, θηρῶν ζύγιοι σατίναι Eur. Hel. 1310.
2) = ζυγίτης, VLL, wie Poll. 1.87, 120 ; – κῶπαι ζύγιαι, = μεσόνεοι, Polyaen. 5.22.4.
1) zum Joche gehörig, ἴππος Eur. I.A. 221 Ar. Nub. 122, Joch-, Zugpferd ; von Wagen, bespannt, θηρῶν ζύγιοι σατίναι Eur. Hel. 1310.
2) = ζυγίτης, VLL, wie Poll. 1.87, 120 ; – κῶπαι ζύγιαι, = μεσόνεοι, Polyaen. 5.22.4.
ζύγιος
ζῠγόν
- of or for the yoke, ζ. ἵππος a draught-horse, wheeler, Ar.:—c. gen., θηρῶν ζυγίους ζεύξασα σατίνας having yoked cars to teams of beasts, Eur.