θάμβος

θάμβ-ος, εος, τό, also ὁ Simon. 237, LXX Ec. 12.5 (pl.): (τέθηπα):—

• amazement, θ. δʼ ἔχεν εἰσορόωντας Il. 4.79; θ. δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας Od. 3.372; θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε μιχθείς Pi. N. 1.55; θάμβει ἐκπλαγέντες E. Rh. 291, cf. Ar. Av. 781 (lyr.), Th. 6.31, Pl. Phdr. 254c: pl., Onos. 41.2.
• • • 2 in objective sense, θάμβοι terrors in the way, LXX l.c.; object of wonder, Epigr.Gr. 1068 (Gerasa).

θάμβος, τό, auch ὁ, Simonds. bei Schol. Il. 4.79 (vgl. τάφος, τέθηπα), Staunen, Erstaunen, Verwunderung, Entsetzen ; θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωντας Il. 4.79 ; θάμβος δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας Od. 5.372 ; Ar. Av. 781 ; δύσφορον Pind. N. 1.55 ; θάμβει ἐκπλαγέντες Eur. Rhes. 291, vgl. Hec. 180 ; in Prosa, ὁ στόλος οὐχ ἧσσον τόλμης τε θάμβει, Staunen über das Wagnis, καὶ ὄψεως λαμπρότητι περιβόητος ἐγένετο Thuc. 6.31 ; ὑπʼ αἰσχύνης τε καὶ θάμβους Plat. Phaedr. 254c ; geradezu Furcht, δεισιδαιμονία θάμβος ἐργάζεται Plut. Pericl. 6.

θάμβος

τό.

Genit. θάμβευς Od. 24.394.

Wonder, astonishment, amazement: θ. ἔχεν εἰσορόωντας Il. 3.342. Cf. Il. 4.79, Il. 23.815, Il. 24.482: Od. 3.372, Od. 24.394.

θάμβος

• 1amazement ἔστα δὲ θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε μιχθείς N. 1.55

θάμβος , ευς: wonder, astonishment.

θάμβος, εος, from Root !ταφ, v. τέθηπα = τάφος

• astonishment, amazement, Hom., Attic