θαμβήτειρα
θαμβήτειρα, the fearful one
θαμβ-ήτειρα, ἡ,
- the fearful one, of the Furies, Orph. A. 973 (pl.).
θαμβήτειρα, ας, adj. f. qui frappe d’effroi, ép. des Érinyes, Orph. Arg. 971.
Étym. θαμβέω.
θαμβήτειρα, ἡ, die in Staunen u. Furcht Setzende, von den Erinyen, Orph. Arg. 970.