θαμίζω

θᾰμ-ίζω, (θαμά)

• come often, πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις Il. 18.386, al.; ἅμα νηῒ πολυκληῗδι θαμίζων plying, Od. 8.161; θ. εἰς τούσδε τοὺς τόπους Pl. Hp.Ma. 281b; ἐφʼ ἡμᾶς X. Cyr. 7.3.2; κεῖσε A.R. 2.451; ἐν δονάκεσσι θ. to haunt them, Nic. Al. 578; ἐν ταῖς πομπαῖς Corn. ND 30; τοῖς μαχομένοις Chor. in Hermes 17.227; σοφίης ἐπʼ ἄκροισι θαμίζειν v.l. for θοάζειν in Emp. 4.8.
• • • 2 to be accustomed: c. part., οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν he was not wont to be so cared for, Od. 8.451; οὐ δὲ θαμίζεις ἡμῖν καταβαίνων we do not often see you coming down, Pl. R. 328c; μινύρεται θαμίζουσα μάλιστʼ ἀηδών mourns constantly, S. OC 672 (lyr.): abs., διὰ τὸ θαμίζειν by dint of repetition, Pl. Lg. 843b.
  • II Med., = Act., τῇδε (τῷδε codd.) S. Fr. 503.

θαμίζω, häufig, wiederholt kommen, Il. 18.386, 425, Od. 5.88, 8.161 ; ἐπί τινα, häufig zu Einem kommen ; übh. häufig sein, οὔτι κομιζόμενός γε θάμιζεν, er war nicht oft ein Gepflegter, ward nicht oft gepflegt, 8.451 ; ἔνθʼ ἁ λίγεια μινύρεται θαμίζουσα μάλιστʼ ἀηδών, sich häufig aufhaltend, Soph. O.C. 678 ; auch im med. braucht er es, frg. 446 ; Hesych. erkl. θαμίζεται, ὁμιλεῖ ; sp.D., κεῖσε θάμιζον Ap.Rh. 2.451 ; in Prosa, οὐδὲ θαμίζεις ἡμῖν, wie εἰς τόπους, Plat. Rep. I.328c, Hipp. mai. 281b ; βλάβαι πολλαὶ διὰ τὸ θαμίζειν ἔχθρας ὄγκον ἐντίκτουσι, wegen des häufigen Vorkommens, Legg. VIII.843b.

θαμίζω

[θαμά.]

• • 1

    To come often to, frequent, an indicated place: πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις Il. 18.386 = 425: Od. 5.88.

  • 2

    To go about, ply one’s vocation: ἅμα νηῒ θαμίζων Od. 8.161.

  • 3

    With pass. pple., to be accustomed to treatment of an indicated kind: οὔ τι κομιζόμενος θάμιζεν (was not wont to be (so) cared for) Od. 8.451.

θαμίζω : come or go or do frequently, resort to; w. part. οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν= οὐ θάμα ἐκομίζετο.

θαμίζω θᾰμίζω, θαμά

• • • 1to come often, Lat. frequentare, Hom., Xen.
    • 2to be often or constantly engaged with or in a thing, Od.; οὔτι κομιζόμενός γε θάμιζεν he was not wont to be so cared for, Od.; μινύρεται θαμίζουσα ἀηδών mourns often or constantly, Soph.