θαμβαλέος
θαμβαλέος, astonished
θαμβ-ᾰλέος, α, ον,
- astonished, Nonn. D. 1.126.
- II = θαυμαστός, φοβερός, Hsch.
θαμβαλέος, α, ον [βᾰ] étonné, Nonn. D. 1, 126.
Étym. θαμβέω.
θαμβαλέος, erstaunlich, wunderbar, θαυμαστός, φοβερός, Hesych.; erstaunt, Nonn.