θαρσούντως

θαρσούντως, Att. θαρρ-, Adv. from gen. pres. part. of θαρσέω,

• boldly, X. Smp. 2.11, Phld. Rh. 1.325 S., Jul. Or. 2.83a; θ. ἔχειν D.C. 53.3.

θαρσούντως, ion. u. altatt., von Plat. an θαρρούντως, • adv . des partic. praes. von θαρσέω, mutig, getrost, Xen. Symp. 2.10 ; Sp., θαρρούντως ἔχω DC. 53.3.

θαρσούντως adverb from pres. part. of θαρσέω

• boldly, courageously, Xen.