θεοείκελος
θεοείκελος, godlike
θεο-είκελος, ον,
- godlike, of Achilles, Il. 1.131, al.; of Telemachus, Od. 3.416; of Hector and Andromache, Sapph. 44.34 L.-P.: in Prose, Pl. R. 501b, Them. Or. 6.79a.
θεο·είκελος, ος, ον, semblable aux dieux, Il. 1, 131, etc. ; Od. 3, 416 ; Thém. Or. 6, 79a.
Étym. θ. εἴκελος.
θεοείκελος, = θεοειδής ; Achilles, Il. 1.131, Telemach, Od. 3.416 ; Sp.
θεοείκελος
(θεοϝείκελος)
[θεός + (ϝ)είκελος.]
Like the gods, godlike.
Epithet of persons Il. 1.131 = Il. 19.155: Od. 3.416, Od. 4.276, Od. 8.256.
θεοείκελος (ϝείκελος): like the gods, god-like, of persons.
θεοείκελος
θεο-είκελος, ον
- godlike, Hom.