θεριστικός
θεριστικός, of or for reaping
θερ-ιστικός, ή, όν,
- of or for reaping, δρέπανον PMagd. 8.6 (iii B.C.); ὕμνος Suid. s.v. Λιτυέρσης: as Subst. θ., τό, crop, Str. 17.3.11.
θεριστικός, ή, όν, qui concerne la moisson, de moisson : τὸ θεριστικόν, moisson, Str. 831.
Étym. θερίζω.
θεριστικός, = θεριστήριος ; τὰ θεριστικά, die Ernte, δύο θεριστικὰ καρποῦνται Strab. XVII.831.