θεόφιν Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Middle Liddell θεόφιν, Ep. gen. and dat., sg. and pl., of θεός. θεόφιν, gén. et dat. pl. de θεός, gén. Il. 17, 101 ; 23, 347 ; dat. Il. 7, 366, etc. ; Od. 3, 110, 409. θεόφιν gen. of dat. sing. of plur. van θεός. θεόφιν Epic gen. and dat. sg. and pl. of θεός.