θεοφόρος
θεοφόρος, bearing or carrying a god
θεόφορ-ος (-φόρ-), ον, (φέρω)
- bearing or carrying a god, πόδες A. Fr. 225.
θεο·φόρος, ος, ον :
1 qui porte un dieu, Eschl. fr. 224 ||
2 (nom) qui renferme un nom de divinité, c. Διόδωρος, Διοχλῆς, etc. Ath. 448e.
Étym. θ. φέρω.
θεοφόρος, Gott tragend, Aesch. bei Poll. 10.22 ; ὀνόματα, die von Götternamen abgeleitet sind, Ath. X.448e.