θεοφραδής
θεοφραδής, speaking from God, prophetic
θεοφρᾰδ-ής, ές, (φράζω)
- speaking from God, prophetic, Μουσαῖος Orph. Fr. 271.
- II Pass., indicated by God, κέλευθοι Procl. H. 6.8.
θεο·φραδής, ής, ές [ᾰ]
1 act. qui prononce des paroles divines, qui annonce la volonté des dieux, Orph. fr. 37 ; Anth. 1, 10 ||
2 pass. prononcé par la divinité, Nonn. Jo. 12, 26.
Étym. θ. φράζω.
θεοφραδής, ές,
1) von Gott gesagt, Nonn. Par. 12.177;
2) göttlich sprechend, Christod. ecphr. 264.
1) von Gott gesagt, Nonn. Par. 12.177;
2) göttlich sprechend, Christod. ecphr. 264.