Θεόφιλος Save Θεόφιλος, Theophilus Bailly 2024 Abbott-Smith NT Θεό·φιλος, ου (ὁ) [ῐ] Théophilos, h. Dém. 37, 6 Baiter-Sauppe ; Plut. Alex. 32, etc. Étym. θ. φίλος. Number of occurrences in NT: 2Strong 2321 Θεόφιλος, -ου (θεός, φίλος), Theophilus: Lk 1:3, Ac 1:1.†