θυγάτηρ

θῠγάτηρ [ᾰ], ἡ, gen. θυγᾰτέρος contr. θυγατρός; dat. θυγᾰτέρι, θυγατρί; acc. θυγᾰτέρα Ep. θύγατρα Il. 1.13; voc. θύγᾰτερ: nom. pl. θυγατέρες, Ep. and lyr. θύγατρες 9.144, Sapph. 44.16 L.-P.: gen. pl. -τέρων IG 2(2).832.19, Pl. R. 461c, poet. -τρῶν: dat. pl. -τράσι Ep. -τέρεσσι Il. 15.197; both sets of forms are found in poetry, θυγατρός, -τρί, -τράσι are used in Prose:—

• daughter, Il. 9.148, 290, Od. 4.4, etc.; θύγατρες ἵππων, of mules, Simon. 7; θ. ταύρων, of bees, Philo Tars. ap. Gal. 13.269: metaph., Μοισᾶν θυγατέρες, of Odes, Pi. N. 4.3; πλάστιγξ ἡ χαλκοῦ θ. Critias 1.9D.; θ. Σειληνοῦ, of the vine, Jul. Caes. 25; ψήφου συμβολικῆς θ., of a λάγυνος, AP 6.248 (Marc. Arg.); of villages dependent on a city, LXX Jd. 1.27, 1 Ma. 5.8.
• • II later, maidservant, slave, Phalar. Ep. 142.3. [ῡ in Ep. in the longer forms, metri gr.] (Cf. Skt. duhitár-, Engl. daughter, etc.)

θυγάτηρ, die Tochter, Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 233 ; nach Prisc. 1.6.36 äol. θουγάτηρ ; θυγατέρος u. θυγατρός, so auch dat. u. acc., voc. θύγατερ, plur. θύγατρες, Il. 9.144 ; in Prosa im gen. u. dat. sing. nur die synkop. Formen ; – von Hom. an überall ; Pind. nennt N. 4.3 seine Gesänge Töchter der Musen. Allgemeiner, ein Mädchen, Soph. O.R. 1101, ch.; auch wohl Magd, Lennep zu Phalar. p. 360.
[Υ wird in allen viersilbigen Casus von den Ep. lang gebraucht.]

θυγάτηρ

ἡ

[cognate with Eng. daughter, German tochter.]

Genit. θυγατέρος Il. 21.504: Od. 19.400. θυγατρός Od. 4.4, Od. 7.290, Od. 11.421.

Dat. θυγατέρι Od. 10.106, Od. 15.364. θυγατρί Il. 9.148, 290.

Acc. θυγατέρα Il. 5.371, Il. 6.192, Il. 11.626, Il. 21.88, etc. θύγατρα Il. 1.13, 95, 372, Il. 11.740: Od. 2.53, Od. 11.260, 269, Od. 18.276.

Voc. θύγατερ Il. 5.348, Il. 7.24, Il. 14.194, etc.: Od. 1.10, Od. 8.464, Od. 20.61, etc.

Nom. pl. θυγατέρες Il. 2.492, Il. 11.271, Il. 24.166, 604: Od. 3.451, Od. 10.6. θύγατρες Il. 6.238, Il. 9.144, 286, Il. 22.155: Od. 11.227.

Genit. θυγατρῶν Il. 2.715, Il. 6.252, Il. 13.365, Il. 21.142, etc.: Od. 3.452.

Dat. θυγατέρεσσι Il. 15.197.

Acc. θυγατέρας Od. 10.7. θύγατρας Il. 22.62: Od. 11.329, Od. 22.222.

A daughter, one’s daughter Il. 1.13, 538, Il. 2.548, 715, Il. 6.238, 398, etc.: Od. 1.52, Od. 2.53, Od. 3.452, 465, Od. 4.4, Od. 7.290, etc.

θυγᾰτηρ (-τηρ, -τρός, -τρί, -τέρι, -τρα, -τέρα, -τηρ, -τερ; -τρες.)

• 1daughter ἀναβάλλεται γάμον θυγατρός Hippodameia O. 1.81 Λατοῦς ἱπποσόα θυγάτηρ Artemis O. 3.26 ὠκεανοῦ θύγατερ Καμάρινα O. 5.2 Ἑρμᾶ δὲ θυγατρὸς Ἀγγελίας O. 8.81 Θέμις θυγάτηρ τέ οἱ Εὐνομία O. 9.15 θύγατρʼ ἀπὸ γᾶς Ἐπειῶν Ὀπόεντος Protogeneia O. 9.58 θυγάτηρ Ἀλάθεια Διός (voc., cf. Kambylis, Anredeformen, 139¹) O. 10.3 ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν Οὐρανιᾶν θυγατέρι Κρόνου Hera P. 2.39 εὐίππου Φλεγύα θυγάτηρ Koronis P. 3.8 τὸν μὲν (sc. Κάδμον) ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς Ino, Semele, Agaue P. 3.97 “Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ” P. 4.46 τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν P. 5.28 Ἡσυχία, Δίκας ὦ μεγιστόπολι θύγατερ P. 8.2 Κρέοισʼ Γαίας θυγάτηρ P. 9.17 πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων κλεινότερον γάμον daughter of Antaios P. 9.111 ἄρχε δʼ οὐρανοῦ πολυνεφέλα κρέοντι, θύγατερ, δόκιμον ὕμνον (ἄρχε δʼ, οὐρανοῦ πολυνεφέλᾳ κρέοντι θύγατερ Boeckh e Σ: the Muse.) N. 3.10 ἀγλαόκολπον Νηρέος θύγατρα Thetis N. 3.57 πατρὸς οὕνεκα δίδυμαι γένοντο θύγατρες Ἀσωπίδων ὁπλόταται Theba, Aigina I. 8.17 “Νηρέος θυγάτηρ” Thetis I. 8.42 Οὐρανοῦ τʼ εὐπέπλῳ θυγᾰτρὶ Μναμοσύνᾳ Πα. 7B. 15. ]Κοίου θυγάτηρ πʼ[ Asteria Πα. 7B. 44. ἀγανόφρων Κοίου θυγάτηρ Leto. Pae. 12.13 τὶν γὰρ εὔφρων ἕψεται πρώτα θυγάτηρ ὁδοῦ daughter of Andaisistrota, and/or Pagondas. Παρθ. 2. 68. met., αἱ δὲ σοφαὶ Μοισᾶν θύγατρες ἀοιδαὶ θέλξαν νιν ἁπτόμεναι (Er. Schmid: θυγατέρες codd.) N. 4.3 πόντου θύγατερ Delos fr. 33c. 3. κλῦθʼ Ἀλαλὰ πολέμου θύγατερ fr. 78. 1. frag. ]δε θυγατερ[ fr. 111. 8.

θυγάτηρ , gen. θῡγατέρος and θυγατρός: daughter.

θυγάτηρ

• a daughter, Hom., etc.