θυροκοπέω
θυροκοπέω, to knock at the door, break it open
θῠροκοπ-έω,
- knock at the door, break it open, esp. as a drunken feat, ἀπὸ γὰρ οἴνου γίγνεται καὶ θυροκοπῆσαι κτλ. Ar. V. 1254; θυροκοπῶν ὦφλεν δίκην Antiph. 239, cf. Chor. in Hermes 17.232.
- 2 metaph., knock as at a door, θ. τῇ χειρὶ τὴν πλευράν [τινος] Plu. Garr. 2.503a; ὁ λιμὸς τὴν γαστέρα θ. Alciphr. 3.70.
θυροκοπέω-ῶ [ῠ]
1 enfoncer les portes, Ar. Vesp. 1254 ||
2 frapper à la porte ; p. ext. en gén. frapper à petits coups : τὴν πλευρὰν θ. τῇ χειρί τινος, Plut. M. 503a, de la main le côté de qqn ; fig. τὴν γαστέρα θ. Alciphr. 3, 70, frapper à la porte du ventre, en parl. de la faim.
Étym. θυροκόπος.
θυροκοπέω, an die Tür klopfen, um eingelassen zu werden, Ar. Vesp. 1254 ; bes. an die Tür der Geliebten klopfen, ἐπικωμάζειν erkl. B.A. 42.31 ; Antiphan. bei Stob. Flor. 116.26 ; Sp. auch τὴν πλευρὰν τῇ χειρί, Plut. garrul. 2, u. ὁ λιμὸς τὴν γαστέρα ἐθυροκόπει, Alciphr. 3.70.
θυροκοπέω
θῠροκοπέω,
fut. -ήσω
- to knock at the door, break it open, Ar. from θῠροκόπος