θώς
θώς, the jackal
θώς, θωός, ὁ, also ἡ, prob.
- jackal, Canis aureus, Τρῶες ἕπονθʼ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες . . ἀμφʼ ἔλαφον Il. 11.474, cf. Arist. HA 610a14, 630a9; θώων παρδαλίων τε λύκων τʼ ἤϊα Il. 13.103; θ. καὶ πάνθηρες Hdt. 4.192; ἔχει ὁ θ. πάντα τὰ ἐντὸς ὅμοια λύκῳ Arist. HA 507b17; a large kind in India, Arr. Ind. 15.3: pl., θώαντες IG 14.1302 (mosaic at Praeneste).
- 2 hunting dog, Lycaon pictus, Opp. C. 3.338, al.
- 3 panther, Cyr.
θώς, gén. θωός, gén. pl. θώων (ὁ) animal féroce, p.-ê. le chacal (Canis aureus L. ; sel. d’autres, Viverna zibetha) Il. 11, 474 ; Hdt. 4, 192 ; Arstt. H.A. 9, 1, 28 ; 9, 44, 9 ; Thcr. Idyl. 1, 71, etc.
θώς, θωός, ὁ, gen. plur. θώων, ein fleischfressendes, wildes Tier, der Schakal ; δαφοινοί Il. 11.474 ; neben den Pardeln u. Wölfen genannt, 13.103 ; καὶ πάνθηρες Her. 4.192 ; vgl. Arist. H.A. 9.44 ; Opp. Cyn. 4.338 ; Ael. N.A. 1.7 (wahrscheinlich mit θοός verwandt).
θώς
Genit. pl. θώων Il. 13.103.
A beast of prey, perh. the jackal Il. 11.474, 479, 481, Il. 13.103.
θώς , θωός: jackal. (Il.)
θώς, θωός, ὁ,
- the jackal, Il., Hdt.