κέλευσις
κέλευσις, command
κέλ-ευσις, εως, ἡ,
- command, Plu. Aud.poet. 2.32c (pl.), Plot. 4.8.2: freq. in Inscrr. and Pap., κατὰ κέλευσιν θεοῦ OGI 589 (Syria), cf. 455.3 (Aphrodisias, i B.C.), BGU 286.9 (iv A.D.), etc.; ἐκ κελεύσεώς τινος IGRom. 4.214 (Ilium, iii/iv A.D.); ἀπὸ κ. CIG 5187b3 (Ptolemais, v/vi A.D.).
κέλευσις, εως (ἡ) action de commander, ordre, Plut. M. 32c.
Étym. κελεύω.
κέλευσις, ἡ, das Befehlen, der Befehl, Sp.; αἱ παρὰ τὰς μάχας κελεύσεις Plut. de aud. poet. p. 113.