κέλευθος

κέλευθος, ἡ, with poet.heterocl.pl. κέλευθα; poet. Noun (also Arc., IG 5(2).3.23 (Tegea, iv B.C.)),

• road, path, not common in lit. sense, πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι Il. 10.66; Ἰσθμία κ. B. 17.17 [Dith. 4.17]; ἐν κελεύθοις in the streets, A. Ch. 349 (lyr.); ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι Od. 10.86, cf. Parm. 1.11; ἀνέμων κέλευθα or κέλευθοι, Il. 14.17, Od. 5.383, etc.; ὑγρὰ, ἰχθυόεντα κ., of the sea, 3.71, 177; ἁλὸς βαθεῖαν (vel -είας) κ. Pi. P. 5.88; ἄρκτου στροφάδες κ. paths, orbits, S. Tr. 131 (lyr.), cf. E. Hel. 343 (lyr.); θεῶν δʼ ἀπόεικε κελεύθου withdraw from the path of the gods, Il. 3.406 (v.l. ἀπόειπε κελεύθους): metaph., ἔργων κέλευθον ἂν καθαράν on the open road of action, Pi. I. 5(4).23, cf. O. 6.23; στείχει διʼ εὐρείας κ. μυρία παντᾷ φάτις B. 8.47; ἔστι μοι μυρία παντᾷ κ. Pi. I. 4(3).1, cf. B. 5.31: Πειθοῦς, Δίκας κ., Parm. 4.4, B. 10.26.
• • II journey, voyage, by land or water, ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου Od. 4.389; οὐκ ἄν πω χάζοντο κελεύθου would not have halted from their onward way, Il. 11.504, cf. 12.262; πολλὰ κ. a far journey, i.e. a great distance, S. OC 164 (lyr.).
  • • 2 expedition, A. Ag. 127 (lyr.), Pers. 758 (troch.).
  • III way of going, walk, gait, μιμήσομαι λύκου κ. E. Rh. 212; διʼ ἀψόφου βαίνων κ. Id. Tr. 888.
  • IV metaph., way of life, ἀργαλέας βιότοιο κ. Emp. 115.8; κ. ἁπλόαι ζωᾶς Pi. N. 8.35; τὰν ἀνόστιμον βίου κ. E. HF 433 (lyr.).

κέλευθος, ἡ, im plur. poet. auch τὰ κέλευθα, der Weg, der Pfad, zu Lande u. zu Wasser ; ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου Od. 4.389 ; ἡ δʼ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον 2.429 ; θεῶν δʼ ἀπόειπε κελεύθους Il. 3.406, die Pfade, der Wandel, das Leben der Götter ; κέλευθοι νυκτός τε καὶ ἤματος, die Bahnen der Nacht u. des Tages, auf denen Nacht u. Tag ihren wechselnden Kreislauf beschreiben, Od. 10.86 ; oft bei Hom. κέλευθα, bes. ὑγρά, ἰχθυόεντα, von den Bahnen der Seefahrer ; ἀνέμων κέλευθα Od. 5.383, 10.20 ; ἁλὸς βαθεῖα Pind. P. 5.88 ; μυρίαι ἔργων καλῶν I. 5.22 ; ἁπλόαι ζωῆς N. 8.35, Mittel u. Wege, Art u. Weise ; oft bei den Tragg., Weg, Reise, κέλευθον τήνδʼ ἔστειλα Aesch. Pers. 599, τήνδʼ ἐβούλευσεν κέλευθον 744 ; τέκνων τε κελεύθοις ἐπιστρεπτὸν αἰῶνα κτίσσας Ch. 345, der Lebenspfad ; von den Bahnen der Gestirne, οἷον ἄρκτου στροφάδες κέλευθοι Soph. Trach. 130 ; ἐς κέλευθά τʼ ἀστέρων Eur. Hel. 350 ; πολλὰ κέλευθος ἐρατύει, ein langer Weg hält dich zurück, du bist weit von mir entfernt, Soph. O.C. 161 ; τετράπουν μιμήσομαι λύκου κέλευθον, das Gehen, Eur. Rhes. 212 ; βίου κέλ. ἄθεος Herc.Fur. 433 ; sp.D. Es hängt wohl mit ἘΛΕΥΘΩ zusammen, schwerlich mit κελεύω u. κέλλω.

κέλευθος

-ου, ἡ.

Acc. pl. (besides the regular form) κέλευθα Il. 1.312, Il. 12.225, Il. 14.17, Il. 15.620: Od. 3.71, 177, Od. 4.842, Od. 9.252, 261, Od. 10.20, Od. 15.474, Od. 20.64, Od. 24.10.

• • 1

    A way, road, path: πολλαὶ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι Il. 10.66. Cf. Il. 13.335, Il. 15.357: ἄλσος ἄγχι κελεύθου Od. 6.291.

    In reference to natural phenomena: ἐγγὺς νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι (the outgoings) Od. 10.86.

  • 2

    Collectively, the paths, haunts or resorts (of . . .) (cf. πάτος 2): θεῶν ἀπόεικε κελεύθου Il. 3.406 (v.l. ἀπόειπε κελεύθους).

  • 3

    A means of passage, a passage, access, opening: πολέεσσι θῆκε κέλευθον Il. 12.399. Cf. Il. 12.411, 418, Il. 15.260.

    Sim.: χάζεσθαι κελεύθου, to get out of the way, i.e. to yield passage to the foe: οὐδʼ ἄν πω χάζοντο κελεύθου Ἀχαιοί Il. 11.504. Cf. Il. 12.262.

  • 4

    A going, journey, voyage, course: διαπρήσσουσα κέλευθον Il. 1.483. Cf. Il. 14.282, Il. 23.501: τὸν θεοὶ βλάπτουσι κελεύθου Od. 1.195. Cf. Od. 2.213, 429, 434, Od. 4.380 = 469, Od. 4.389=Od. 10.539, Od. 7.272, Od. 13.83.

    Sim.: τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους (restrained each from its accustomed blowing) Od. 5.383.

  • 5

    In pl. in form κέλευθα denoting rather vague number or a group than plurality: οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθʼ αὐτὰ κέλευθα (following the same general lines) Il. 12.225: ἄλλην ὁδόν, ἄλλα κέλευθα ἤλθομεν Od. 9.261.– ὑγρὰ κέλευθα (the watery ways) Il. 1.312: Od. 3.71=Od. 9.252, Od. 4.842, Od. 15.474.

    So ἰχθυόεντα κέλευθα Od. 3.177, ἠερόεντα κέλευθα Od. 20.64, εὐρώεντα κέλευθα Od. 24.10.

    Sim. in sense corresponding to (4): ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα (the rush) Il. 14.17, Il. 15.620: βυκτάων ἀνέμων κατέδησε κέλευθα (put restraint on the whole group) Od. 10.20.

κέλευθος (-ος, -ου, -ῳ, -ον; -οι, -οις, -ους.)

• • a path, way lit. ἔργα δὲ ζωοῖσιν ἑρπόντεσσί θʼ ὁμοῖα κέλευθοι φέρον O. 7.52 οὐδὲ Κρονίων στείχειν ἐπώτρυν, ἀλλὰ φείσασθαι κελεύθου journey N. 9.20 of the sea, ἐκάλει νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους P. 4.195 ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων P. 5.88
  • b met.
  • • α ἀλλὰ κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς ἐφαπτοίμαν N. 8.35 “κύριον ὃς πάντων τέλος οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους” i. e. all the ways that lead to it P. 9.45 οὐ γὰρ πάγος οὐδὲ προσάντης ἁ κέλευθος γίνεται, εἴτις εὐδόξων ἐς ἀνδρῶν ἄγοι τιμὰς Ἑλικωνιάδων I. 2.33 εὐθεῖα δὴ κέλευθος ἀρετὰν ἐλεῖν fr. 108. 3.
    • β path (of song) ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων ὄφρα κελεύθῳ τʼ ἐν καθαρᾷ βάσομεν ὄκχον O. 6.23 ἦρʼ ὦ φίλοι, κατʼ ἀμευσίπορον τρίοδον ἐδινάθην, ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν P. 11.38 ἔστι μοι θεῶν ἕκατι μυρία παντᾷ κέλευθος I. 4.1 εἰ δὲ τέτραπται (sc. Αἴγινα) θεοδότων ἔργων κέλευθον ἂν καθαράν I. 5.23 μυρίαι δʼ ἔργων καλῶν τέτμανθʼ ἑκατόμπεδοι ἐν σχερῷ κέλευθοι καὶ πέραν Νείλοιο παγᾶν καὶ διʼ Ὑπερβορέους I. 6.22 Αἰολεὺς ἔβαινε Δωρίαν κέλευθον ὕμνων *fr. 191* c. frag. ]ντι κέλευθον ἐπισπησει[ P. Oxy 2622. fr. 1. 6. ad ?fr. 346.

κέλευθος , pl. κέλευθοι, oftener κέλευθα: path, way; ἀνέμων λαυψηρὰ κέλευθα, κελεύθους, Od. 5.383; ὑγρά, ἰχθυόεντα κέλευθα, of the paths of air and of the sea; of a journey, Od. 10.539; κέλευθον πρήσσειν, τιθέναι, θέσθαι, γεφῡροῦν, of making a way over a ditch, Il. 15.357; νυκτός τε καὶ ἤματος κέλευθοι, ‘outgoings of night and day,’ Od. 10.86; met., θεῶν ἀπόεικε κελεύθου, ‘cease from walking heavenly ways,’ Il. 3.406.

κέλευθος, ἡ,

• • Ia road, way, path, track, Hom., etc.; ὑγρὰ κέλευθα, ἰχθυόεντα κέλευθα, of the sea, Od.; ἀνέμων κέλευθα or κέλευθοι Hom.; ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι i. e. night and day follow closely, Od.; ἄρκτου στροφάδες κ. their paths or orbits, Soph.
  • IIa journey, voyage, Hom.; πολλὴ κ., i. e. a great distance, Soph.
  • • 2an expedition, Aesch.
  • IIIa way of going, walk, gait, Eur.:—metaph. a way of life, Aesch., Eur.