κέντησις
κέντησις, pricking
κέντ-ησις, εως, ἡ,
- pricking, Arist. Spir. 484a34.
- II mosaic, IG Rom. 4.1417 (Smyrna).
κέντησις, εως (ἡ) action d’aiguillonner, de piquer, Arstt. Respir. 6, 5.
Étym. κεντέω.
κέντησις, ἡ, das Stechen.