κεντητικός
κεντητικός, prickly
κεντ-ητικός, ή, όν,
- prickly, Thphr. HP 3.9.6 (Comp.).
κεντητικός, ή, όν, seul. cp. -ώτερος, Th. H.P. 3, 9, 6, propre à piquer, piquant.
Étym. κεντητός.
κεντητικός, = κεντητήρ, stechend, Theophr. im Komparat.