κεντητός
κεντητός, embroidered
κεντ-ητός, ή, όν,
- embroidered, ὑπόδημα Epict. Ench. 39; prob. decorated with mosaic, BGU 781iv10 (i A.D.).
κεντητός, ή, όν, piqué, particul. brodé, Epict. Ench. 39.
Étym. vb. de κεντέω.