κέντημα

κέντ-ημα, ατος, τό,

• point of a weapon, Plb. 2.33.5, etc.
• • • 2 prick, dot in a cipher, Aen.Tact. 31.30 (pl.).
    • 3 puncture, Heliod. ap. Orib. 46.22.4: pl., Ruf. Fr. 63.
  • II wound inflicted, sting, κ. γλώσσης A. Fr. 169; of poisonous bites, Philum. Ven. 27.2, al.: in pl., punishment, Hsch.

κέντημα, τό, der Stachel, die Spitze ; κ. γλώσσης, σκορπίου βέλος λέγω Aesch. frg. 155 ; vom Schwerte, Pol. 2.33.5.
Bei Hesych. ζημιώματα erkl.