κήδευσις
κήδ-ευσις, εως, ἡ,
- = κηδεία I, Ael. NA 10.48; = κηδεμονία, Plot. 6.7.26.
κήδευσις, εως (ἡ) soins qu’on donne à un mort, funérailles, El. N.A. 10, 48 ; Plot. p. 718b.
Étym. κηδεύω.
κήδευσις, ἡ, das Bestatten der Toten, νεκροῦ Ael. H.A. 10.48, a.Sp.