κηδόσυνος
κηδόσυνος, anxious
κηδ-όσῠνος, ον,
- anxious; = κήδειος I.2, πούς E. Or. 1017 (anap.).
κηδόσυνος, ος, ον [ῠ] plein de sollicitude, Eur. Or. 1017.
Étym. κήδω.
κηδόσυνος, besorgt, sorgsam, ποδὶ κηδοσύνῳ Eur. Or. 1015.
κηδόσυνος, ον
- anxious, Eur.