κακώδης
κακώδης, ill-smelling
κᾰκώδ-ης, ες, (ὄδωδα)
- ill-smelling, Hp. Mul. 2.204, Arist. Pr. 867b10 (Comp.), Thphr. Od. 2.
κακ·ώδης, ης, ες [ᾰ] qui sent mauvais, Hpc. 671, 51 ||
Cp. -έστερος, Arstt. Probl. 2, 13.
Étym. κακός, ὄζω ; cf. δυσώδης.
κακώδης, ες, übel riechend, Hippocr. u. Sp.