κακοχρήσμων
κακοχρήσμων, difficult to live with
κακοχρήσμων, Dor. κακοχράσμων, ον, gen. ονος, (χράομαι)
- difficult to live with, v.l. for κακοφράσμων, Theoc. 4.22, cf. Sch.ad loc.
*κακο·χρήσμων, dor. κακο·χράσμων, ων, ον, gén. ονος [κᾰ] pauvre, indigent, sel. d’autres, insociable, Thcr. 4, 22 (conj. κακοφράσμων).
Étym. κ. χράομαι.
κακοχρήσμων
χράομαι
- difficult to live with, Theocr.