κακόχροος
κακόχροος, of bad complexion
κακόχροος, ον, contr. -χρους, ουν,
- of bad complexion, Hp. Prorrh. 2.42, Aff. 20; of bad coloration, Arist. HA 616b31; of bad colour, κύμη Nic. Fr. 85.5; ὀφθαλμοί Gal. 17(2).214; of urine, Id. 19.598.
κακό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui a une vilaine couleur, un mauvais teint, Hpc. 113d ; 521, 12 ; Arstt. H.A. 9, 17.
Étym. κ. χρόα.
κακόχροος, zsgzn κακόχρους, von schlechter Farbe, mißfarbig, farblos, Hippocr., Arist. H.A. 9.17 u. Sp.