καλαμοσφάκτης
καλαμοσφάκτης, one who kills with a pen
κᾰλᾰμο-σφάκτης, ου, ὁ,
- one who kills with a pen, Ph. 2.536.
καλαμο·σφάκτης, ου [ᾰᾰ] adj. m. qui étrangle ou tue avec un roseau, Phil. 2, 536.
Étym. κ. σφάζω.
καλαμοσφάκτης, ὁ, mit dem Rohr tötend, Philo.