καλλίνικος
καλλίνικος, with glorious victory
καλλί-νῑκος, ον, (νίκη)
- gloriously triumphant, τήνελλα ὦ καλλίνικε χαῖρʼ ἄναξ Ἡράκλεες Archil. 119, cf. IG 12(5).234 (Paros); κῦδος κ. the glory of noble victory, Pi. I. 1.12; χάρμα κ. ib. 5(4).54; καλλίνικος ἅρμασι Id. P. 1.32: c. gen., τῶν ἐχθρῶν triumphant over oneʼs enemies, E. Med. 765; ἐραστῶν Pl. Alc. 2.151c; epith. of Helios, IG 12(2).127 (Mytil.); of kings, as Seleucus II, Plb. 2.71.4, Str. 16.2.4, etc.; of martyrs, Cod.Just. 1.3.35.3 (Zeno).
- II adorning or ennobling victory, μέλος, ὕμνος, Pi. P. 5.106, N. 4.16 codd.; ῳʼδά, μοῦσα, E. El. 865 (lyr.), Ph. 1728 (lyr.); στέφανος, στέφη, Id. IT 12, Alex. in Gött. Nachr.1922.10; κ. ἡλαίη Call. Iamb. 1.283; τὸ κ. the glory of victory, Pi. N. 3.18; so καλλίνικος (sc. ὕμνος) Id. O. 9.2; καλλίνικον οἴσεται E. Med. 45; τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασε Id. HF 180; also τὰν Ἡρακλέους κ. (sc. ᾠδὰν) ἀείδω ib. 681 (lyr.).
- III τὸ κ. an air for the flute, Trypho ap. Ath. 14.618c.
καλλί·νικος, ος, ον [ῐῑ]
1 qui remporte une belle victoire, glorieux vainqueur, Archil. (Sch.-Ar. Ach. 1227) ; Plut. Cor. 19 ; τινος, Eur. Med. 765 ; Plat. 2 Alc. 151c, de qqn ; τὸ καλλίνικον, Pd. N. 3, 31, victoire glorieuse ||
2 qui célèbre ou glorifie une victoire ou un vainqueur (chant, Eur. El. 864 ; couronne, Eur. I.T. 12) ; subst. ὁ κ. (s. e. ὕμνος) Eur. H.f. 180 ; ἡ κ. (s. e. ᾠδή) Eur. H.f. 681, chant de victoire ; ὁ κ. (s. e. κῶμος) Tryphon (Ath. 618c) mode triomphal, sur la flûte.
Étym. κ. νίκη.
1. glorieus overwinnend:
2. de overwinning vierend, overwinnings-:
καλλίνικος, [νῑ], mit schönem Siege,
a) ruhmvoll siegend ; Pind. P. 1.32, 11.46 ; ἄναξ Eur. Suppl. 125 ; Ἡρακλῆς Archil. 69.
b) den Sieg verherrlichend ; στέφανος, ὕμνος, μέλος, Pind. N. 4.16, P. 5.106 ; χάρμα, κῦδος, des schönen Sieges, I. 4.61, 1.12 ; τὸ καλλίνικον, Siegesfeier, N. 3.17. Bei Ath. XIV.618c eine Flötenmelodie.
a) ruhmvoll siegend ; Pind. P. 1.32, 11.46 ; ἄναξ Eur. Suppl. 125 ; Ἡρακλῆς Archil. 69.
b) den Sieg verherrlichend ; στέφανος, ὕμνος, μέλος, Pind. N. 4.16, P. 5.106 ; χάρμα, κῦδος, des schönen Sieges, I. 4.61, 1.12 ; τὸ καλλίνικον, Siegesfeier, N. 3.17. Bei Ath. XIV.618c eine Flötenmelodie.
καλλῐνῑκος
- 1splendidly victorious, triumphal, triumphant τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν μέλος χαρίεν P. 5.106 τὰ μὲν ἐν ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι P. 11.46 θαμά κε, τῷδε μέλει κλιθείς, ὕμνον κελάδησε καλλίνικον (υἱὸν κελ. coni. Bergk) N. 4.16 στεφάνους καλλίνικον πατρίδι κῦδος I. 1.12 ἐν δʼ ἐρατεινῷ μέλιτι καὶ τοιαίδε τιμαὶ καλλίνικον χάρμʼ ἀγαπάζοντι I. 5.54 c. dat., Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου ἅρμασι P. 1.32 pro subs., (referring to the triumphal song of Archilochos, sung immediately after the victory, τήνελλα καλλίνικε κτἑ.) τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος, φωνᾶεν Ὀλυμπίᾳ, καλλίνικος ὁ τριπλόος κεχλαδώς (sc. Ἡρακλέης?) cf. Wil. on Eur., Her. 180. O. 9.2 καματωδέων δὲ πλαγᾶν ἄκος ὑγιηρὸν ἐν βαθυπεδίῳ Νεμέᾳ τὸ καλλίνικον φέρει (sc. μέλος nom.: contra Σ, qui subiectum Aristoclidam subaudit) N. 3.18
καλλίνικος
καλλί-νῑκος, ον
νίκη
- Iwith glorious victory, κῦδος κ. the glory of noble victory, Pind.: c. gen., τῶν ἐχθρῶν κ. triumphant over oneʼs enemies, Eur.
- IIadorning or ennobling victory, ὕμνος, ᾠδή, μοῦσα Pind., Eur.:— τὸ καλλίνικον the glory of victory, Pind.; so, καλλίνικος (sub. ὕμνος) Pind.