καλλιλαμπέτης
καλλιλαμπέτης, beautifully shining
καλλι-λαμπέτης, ου, ὁ,
- beautifully shining, Ἥλιος Anacr. 27.
καλλι·λαμπέτης, voc. -η, gén. -ου [ῐ] adj. m. brillant d’un bel éclat, Anacr. 25.
Étym. κ. λάμπω.
καλλιλαμπέτης, ὁ, schön leuchtend, ἥλιος Anacr. bei EM. 670.19.