καταβροντάω
καταβροντάω, to thunder down
καταβροντάω, fut. -ήσομαι,
- to thunder down, τοὺς ῥήτορας Longin. 34.4; καταστράψουσι καὶ -ήσονται Them. Or. 27.337d; κατέσεισεν ἅπαντα καὶ κατεβρόντησεν Eun. Hist. p.256 D.
κατα·βροντάω-ῶ, foudroyer, frapper d’un coup de foudre, Thém. 337 ; fig. Lgn 34, 4.
καταβροντάω, an-, niederdonnern, betäuben, Sp.; häufig übertr. von Rednern, z.B. Demosthenes, καταβροντᾷ καὶ καταφλέγει τοὺς ἀπʼ αἰῶνος ῥήτορας Long. 34.4.