κατάβορρος
κατάβορρος, sheltered from the north
κατάβορρος, ον,
- sheltered from the north, i.e. facing the south, ἀπὸ τῶν ἄρκτων κ. Pl. Criti. 118b, cf. Thphr. CP 2.9.7; [οἰκία] κ. Arist. Oec. 1345a33.
κατά·βορρος, ος, ον, exposé au vent du nord (p. opp. à πρόσβορρος) Plat. Criti. 118b ; Arstt. Œc. 1, 6 ; Th. C.P. 2, 9, 7.
Étym. κ. βορρᾶς.
κατάβορρος, unter dem Nordwinde, gegen den Nordwind geschützt ; ἀπὸ τῶν ἄρκτων κατάβορρος Plat. Critia. 118b ; οἰκία, im Ggstz von πρόσβορρος, Arist. Oec. 1.6.