καταβρέχω

κατα-βρέχω:—Med., fut. -βρέξομαι v.l. in Hp. Mul. 2.133:—Pass., aor. 1 κατεβρέχθην Ar. Nu. 267: aor. 2 κατεβράχην [ᾰ] Thphr. CP 6.17.2:—

• drench, soak, steep, μὴ καταβρεχθῶ Ar. l.c.; δρῦς ἐν τῷ ὕδατι -βρεχομένη Thphr. HP 5.4.3; σμύρνα -βραχεῖσα μελικράτῳ Id. CP l.c.; Ἀσκληπιὸς κατέβρεξεν [τὴν Θασίαν ἄμπελον?] watered the Thasian vine, i.e. gave it its healing property, Antid. 4.4: metaph., κ. τινὰ κάδοις χίου Hedyl. ap. Ath. 10.473a; μέλιτι πόλιν κ. Pi. O. 10(11).99; καύχημα κ. σιγᾷ steep boasting in silence, i.e. be silent instead of boasting, Id. I. 5(4).51. inundate, PPetr. 3 p.108 (iii B. C.).

καταβρέχω, stark benetzen ; μύροις ὑπήνην Anacr. 7.6 ; τινὰ κάδοις Χίου, mit Chioswein berauschen, Hedyl. Ath. XI.473a ; μὴ καταβρεχθῶ Ar. Nub. 267 ; übertr., μέλιτι πόλιν, d.i. mit lieblichem Gesange preisen, Pind. Ol. 11.103 ; καύχημα σιγᾷ καταβρέχειν, d.h. schweigen statt zu prahlen, I. 4.57.

καταβρέχω

• 1bathe met. μέλιτι εὐάνορα πόλιν κατᾰβρέχων O. 10.99 ἀλλʼ ὅμως καύχαμα κατάβρεχε σιγᾷ I. 5.51

καταβρέχω fut. ξω Pass., aor1 κατεβρέχθην

• to wet through, drench:—metaph., μέλιτι καταβρέχειν Pind.