καταβόσκω

καταβόσκω,

• feed flocks upon or in a place, ἀγρόν LXX Ex. 22.5(4); χὠ τὰν Σαμίαν καταβόσκων the shepherd of Samos, Theoc. 15.126, cf. PSI 4.346.5 (iii B.C.):—Med., with aor. 1 Med. and Pass., fut. Pass., of the flock, feed upon, Longus 2.16; καταβοσκηθήσονται βοτάνην Gp. 2.39.2; devour, consume, of disease or pestilence, Call. Dian. 125; δέμας καταβόσκεται ἄτη Nic. Th. 244; ἡσυχίη δὲ πόλιν κ. reigns throughout . ., Tryph. 503.

καταβόσκω, (βόσκω), abweiden, vom Hirten, abhüten, ὁ τὰν Σαμίαν καταβόσκων Theocr. 15.127.
Med. von den Herden, abweiden, abfressen, κῆπον αἲξ ἐμὴ κατεβοσκήσατο Long. 2.16 ; übh. verzehren, aufreiben, κτήνεα λοιμὸς καταβόσκεται Callim. Dian. 125 ; Nic. Th. 125 u. a.Sp.

καταβόσκω fut. -βοσκήσω

• to feed flocks upon or in a place, Lat. depascere, χὠ τὰν Σαμίαν καταβόσκων the shepherd of Samos, Theocr.