κατασήπω
κατασήπω, to make rotten, let rot
κατασήπω,
- cause or allow to rot, X. Cyr. 8.2.21:—Pass., rot away, ib. 8.2.22; μὴ . . κατὰ χρόα πάντα σᾰπήῃ Il. 19.27; ἕως ἂν κατασαπῇ Pl. Phd. 86d; -σαπέντων τῶν καρπῶν CPHerm. 6.16 (iii A.D.): so in pf. -σέσηπα Ar. Pl. 1035, Philetaer. 9.
- 2 metaph., cause or allow to linger, τοὺς ἀνθρώπους ἐν τοῖς πάθεσι Gal. 10.264:—Pass., pine away, -σήπεσθαι ἐπὶ τῆς κλίνης ib. 263; πρὸς ταῖς ἀλλοτρίαις θύραις -σαπῆναι Arr. Epict. 4.10.20.
κατα·σήπω :
1 tr. faire pourrir, Xén. Cyr. 8, 2, 22 ; au pass. (f. 2 κατασαπήσομαι, ao. 2 κατεσάπην) pourrir, être pourri, Xén. Cyr. 8, 2, 22 ; Plat. Phæd. 86c, etc. ||
2 intr. (au pf. κατασέσηπα) être pourri, Ar. Pl. 1035.
1. act. met acc., causat. laten rotten:
2. med.-pass., intrans., met perf.
κατασήπω, verfaulen lassen, Xen. Cyr. 8.2.21.
Pass. verfaulen, ἕως ἂν κατασαπῇ, κατασαπήσεσθαι, Plat. Phaed. 86bc ; ἃ οὐ κατασήπεται Xen. Cyr. 8.2.22 ; in derselben Bdtg κατασέσηπα, Ar. Plut. 1035.
Pass. verfaulen, ἕως ἂν κατασαπῇ, κατασαπήσεσθαι, Plat. Phaed. 86bc ; ἃ οὐ κατασήπεται Xen. Cyr. 8.2.22 ; in derselben Bdtg κατασέσηπα, Ar. Plut. 1035.
κατασήπω
- to make rotten, let rot, Xen.:—Pass., aor2 κατ-εσάπην [ᾰ], Epic 3rd sg. subj. -σαπήῃ, with perf. 2 act. κατα-σέσηπα, to grow rotten, rot away.