κατασθενέω

κατ-ασθενέω,

• to be or grow weak, οἱ κατησθενηκότες Aët. 9.42, cf. Sor. 2.11, Erot. s.v. κατηπέδανον.
• • • 2 later causal, weaken, κνησμονάς App.Anth. 3.158.