κατασβέννυμι
κατασβέννυμι, to put out, quench
κατα-σβέννῡμι or κατασβεννύω, Ion. aor. inf. -σβῶσαι Herod. 5.39:—
- put out, quench, κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ Il. 21.381, cf. 16.293 (tm.), E. Or. 697, etc.: metaph., ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; who shall dry it up? A. Ag. 958, cf. Th. 584; κ. βοήν, ἔριν, quell noise, strife, S. Aj. 1149, OC 422; ἀνομίαν Critias 25.40 D.; τὰς ἡδονάς Pl. Lg. 838b; τὴν δυσχέρειαν Id. Prt. 334c; τὴν ταραχήν X. Cyr. 5.3.55; χολήν Herod. l.c.; κ. τὰ τραύματα heal them, Luc. DMar. 11.1.
- II Pass., fut. -σβήσομαι (v. infr.), with aor. 2 and pf. Act., go out, be quenched, καιόμενον τὸν χρυσὸν κατασβῆναι (aor. 2) Hdt. 4.5; κατασβεσθῆναι τὴν πυρήν Id. 1.87; ὁ κάνθαρος (i. e. the Sun) -σβήσεται PMag.Leid.V. 2.18: metaph., κλαυμάτων πηγαὶ . . κατεσβήκασι A. Ag. 888; of tumours, κατέσβη Hp. Epid. 1.1; κατασβεννύμενος, of passion, Pl. R. 411c; κατασβεσθεὶς ταῖς ἐλπίσιν Plu. Superst. 2.168f; of the wind, Id. Tim. 19.
κατα·σβέννυμι, f. -σβέσω :
1 tr. éteindre : πῦρ, Il. 21, 381, etc. ; Eur. Or. 696 ; Ar. Lys. 375, du feu ; fig. θάλασσαν, Eschl. Ag. 958, dessécher la mer ; βοήν, Soph. Aj. 1149 ; ταραχήν, Xén. Cyr. 5, 3, 55, étouffer un cri, faire cesser une querelle, un tumulte ; τραύματα, Luc. D. mar. 11, 1, guérir des blessures ||
2 intr. (à l’ao. 2 κατέσβην, au pf. κατέσβηκα, et au pass.) s’éteindre, Hdt. 1, 87 ; 4, 5 ; p. anal. en parl. d’une source qui tarit, Eschl. Ag. 888 ; d’inflammation sur un organe, Hpc. 938e ; fig. en parl. de la passion, Plat. Rsp. 411c, etc.
1. act. met acc. blussen, doven:
2. med.-pass. intrans., met stamaor. en perf.
κατασβέννυμι, [ῡ], (σβέννυμι), auslöschen ; κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ Il. 21.381, öfter in tmesi ; erschöpfen, austrocknen, θάλασσαν Aesch. Ag. 932, πηγήν Spt. 556 ; perf. intr., κλαυμάτων ἐπίσσυτοι πηγαὶ κατεσβήκασι, sind versiegt, Ag. 862 ; πῦρ κατασβέσεις Ar. Lys. 375. Uebertr., χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν, das Geschrei stillen, Soph. Aj. 1128 ; ἔριν O.C. 423 ; σμικρὸν ῥῆμα κατασβέννυσι τὰς ἡδονάς Plat. Legg. VIII.838b ; τὴν δυσχέρειαν κατασβέσαι Prot. 334c ; ἀπὸ σμικρῶν ταχὺ ἐρεθιζόμενόν τε καὶ κατασβεννύμενον θυμόν Rep. III.411c ; κατασβεσθέν Tim. 49c ; τὴν ταραχήν Xen. Cyr. 5.3.55 ; κατέσβεστο Plut. Ant. 83. – Intr. aor.2, καιόμενον τὸν χρυσὸν κατασβῆναι Her. 4.5 ; perf. s. oben.
†κατασβέννυμι
[κατα- 5.]
3 sing. aor. κατέσβεσε.
To extinguish, quench (fire) Il. 21.381.
κατασβέννυμι , aor. κατέσβεσε: extinguish, quench, Il. 21.381†.
κατασβέννυμι
or -ύω
fut. -σβέσω
- Ito put out, quench, Lat. extinguere, Il., Eur., etc.:—metaph., ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; who shall dry it up? Aesch.; κ. βοήν, ἔριν to quell noise, strife, Soph.
- IIPass., aor1 κατ-εσβήθην, with intr. aor2 act. κατέσβην, inf. κατα-σβῆναι, perf. act. κατ-έσβηκα:— to go out, be quenched, Hdt.:—metaph., κλαυμάτων πηγαὶ κατεσβήκασι Aesch.