καταστυγνάζω

καταστῠγ-νάζω, pf. -εστύγνᾰκα,

• to be of sad countenance, Apollon. Lex. s.v. κατέστυγε; ὄμμα -νακός Sch. E. Or. 1317:—Pass., pf. part., Sch. E. Med. 1009.