καταστυγέω

καταστῠγ-έω, aor. κατέστῠγον Il. 17.694:—

• to be horror-struck, κατέστυγε μῦθον ἀκούσας l.c.: c. acc., abhor, abominate, κατὰ δʼ ἔστυγον αὐτήν Od. 10.113; δόρπα Nic. Al. 476: later aor. κατεστύγησα Eun. VS p.471 D., Apollon. Lex. s.v. κατέστυγε.
• • II causal in aor. 1 κατέστυξα, make abominable, EM 731.26 (but in Hsch. = μισῆσαι). pf. part. Pass. κατεστυγημένος Phot., Suid.; f.l. -μένως in Hsch.

καταστυγέω, (στυγέω), vor Etwas zurückschaudern, erschrecken ; κατὰ δʼ ἔστυγον αὐτήν Od. 10.113, κατέστυγε μῦθον ἀκούσας Il. 17.694 ; ὁ δὲ δόρπα κατέστυγεν Nic. Al. 476 ; κατεστυγημένος, von VLL μεμισημένος erkl. – Nach EM. 731.27 hat der aor. I. κατέστυξα sowohl trans. Bdtg, ἐφόβησαν, als intr., ἐφοβήθησαν, die regelmäßige Form κατεστύγησα bei Sp.

†καταστυγέω

[κατα- 5.]

3 sing. aor. κατέστυγε.

To be struck with horror, sicken : κατέστυγε μῦθον ἀκούσας Il. 17.694.

καταστυγέω : only aor., κατέστυγε, was horror-struck, Il. 17.694†.

καταστυγέω fut. ήσω aor2 κατέστυγον

• to shudder at, abhor, abominate, Hom.