καταταχέω
καταταχέω, accelerate
κατατᾰχέω,
- accelerate, PTeb. 19.13 (ii B.C.):—Pass., ib. 24.29 (ii B.C.).
- II outstrip, overtake, τινὰ τῇ παρασκευῇ Plb. 8.3.3; escape by superior speed, Id. 1.47.8; κ. τινά c. part., anticipate in doing, Id. 3.16.5, 4.68.5:—Pass., κ. ὑπὸ τῆς ὀξύτητος τοῦ καιροῦ D.S. 14.72.
- 2 abs., to be first, arrive first, πρὸς τὴν πύλην Plb. 9.17.4, cf. 1.86.8; come in time, Id. 3.86.3, 9.18.3: c. part. only, do quickly or in good time, Id. 2.18.6, 3.16.4, etc.
κατα·ταχέω-ῶ [ᾰχ] gagner de vitesse : τινα, Pol. 1, 46, 7, qqn ; τινα ἔν τινι, Pol. 8, 5, 2, qqn en qqe ch. ; avec un part. devancer, prévenir qqn en faisant qqe ch. ; au pass. DS. 14, 72.
Étym. κ. τάχος.
καταταχέω, an Schnelligkeit (τάχος) übertreffen, τινά, Pol. 3.16.4 u. öfter ; absolut, 1.47.7 ; σπουδῇ καταταχεῖν πρὸς τὴν πύλην 9.17.4 ; c. partic., ib. 2.18.6, wie φθάνω konstruiert, 4.68.5 u. öfter ; καταταχούμενοι ὑπὸ τῆς ὀξύτητος τοῦ καιροῦ DS. 14.72, öfter.