κατάτασις
κατάτασις, stretching
κατάτᾰσις, εως, ἡ,
- stretching, κ. τῶν χορδῶν (κατάστασις codd.) Arist. Aud. 803a37.
- 2 esp. for the purpose of setting broken or dislocated bones, Hp. Fract. 13 (pl.), Mochl. 38.
- 3 torture, torment, D.H. 7.68, Ael. Fr. 276; κατατάσεις τῆς ψυχῆς Ph. 2.599.
- 4 violent exertion, μετὰ φιλονικίας καὶ κ., cj. for -στάσεως in Pl. Lg. 796a.
- II extension in space, spreading, Id. Ti. 58e (-στασιν cod.).
- 2 = ὁλκὴ εἰς τοὺς κάτω τόπους, Gal. 19.461.
κατάτασις, εως (ἡ) [ᾰσ]
I action de tendre fortement, d’où :
1 forte tension, Hpc. 752e ; Gal. 2, 281 ||
2 allongement par tension, Hpc. 814b ; en mauv. part, torture, DH. 7, 68 ; El. (Suid.), etc. ||
3 fig. contention, effort continu, Phil. 2, 559 ||
II extension sur un espace, Plat. Tim. 58e.
Étym. κατατείνω.
1. uitbreiding, verspreiding:
2. oprekking, om botten te zetten
κατάτασις, ἡ, das Anspannen, Ggstz χάλασις, Ptolem.; Anstrengung, Sp., auch heftiger Schmerz, Dion.Hal. 7.68 u. a.Sp. – Hinabziehen, Dehnung, nach unten, Galen.; Herabdrücken, ἡ κατ. ἐπὶ γῆν Plat. Tim. 58e. – Ist oft mit κατάστασις verwechselt.